جنگ نرم ( Game )

اولین قسمت از مجموعه بازی‌های فرقه‌ی‌اساسین شهرتی جهانی برای خود دست و پا کرده‌ است. متحول کردن بازی‌های دنیای باز، قصه‌ی بسیار قوی، فیزیک و گرافیک عالی و... باعث شده این بازی به یکی از شناخته‌شده‌ترین بازی‌های تاریخ بازی‌های رایانه‌ای مبدل شود. می‌توان گفت شهرت این بازی به خاطر هرچه که بوده به خاطر توهین‌های مذهبی و ضدیت با مذاهب و قومیت‌هایی خاص نبوده‌است. تا بحال هیچ بحث جدی‌ای که این مساله را در این بازی بررسی کند در دنیا روی نداده‌است. تا ‌بحال هیچ گروه مذهبی‌ای نیز به صورت رسمی به محتوای این بازی اعتراضی نکرده‌است. اما از آن‌جا که ظاهرا بعضی افراد به دلایل نامشخص می‌خواهند کل صعنت بازی‌های رایانه‌ای در ایران را زیر سوال ببرند به سراغ بازی‌های بزرگ مانند این بازی رفته و آن‌را یک بازی "ضدشیعی" قلمداد کرده‌اند.

متاسفانه اکثر این ادعاها از طرف افراد بی نام و نشان و نامطلع در زمینه بازی‌های رایانه‌ای منتشر می‌شود و همین موضوع جای شک و شبه فراوان دارد. نخستین ادعایی که در این رابطه مطرح شد به برنامه‌ی چراغ خاموش که از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد برمی‌گردد که در یکی از قسمت‌های خود که به بازی‌های رایانه‌ای اختصاص داده‌ شده ‌بود ادعای "شیعه‌کشی" را در این بازی مطرح کرد. ادعا از طرف کسانی بود که بعدها با تماس با برنامه مشخص شد از بازی‌های رایانه‌ای هیچ اطلاعی ندارند. این ادعا در حالی صورت گرفت که هیچ یک از افراد ترورشده به‌ وسیله‌ی الطائر قهرمان این بازی اصلا شیعه نبودند بلکه شخصیت‌های اصلی جنگ‌های صلیبی بوند. شخصیت‌هایی که در این بازی ترور می‌شوند، افرادی هستند که از شخصیت‌های واقعی در تاریخ الهام گرفته شده‌اند و در بازی هیچ نشانه‌ای از شیعه بودن آن‌ها وجود ندارد. 9 شخصیتی که در بازی ترور می‌شوند به طور قطع مسیحی یا سنی هستند. البته با استدلالی محکم می‌توان فرضیه‌ی شیعه بودن آن‌ها را به کلی رد کرد. افراد مسلمان ترور شده در بازی بدون استثنا همگی افراد بانفوذی در امپراتوری عثمانی هستند امپراطوری‌ای که در آن دوران از دشمنان درجه‌ی یک کشور ایران بود و در شیعه کشی و ضدیت با ایران‌نیان ید طولانی داشت. پس فکر این‌که افراد شیعه در چنین حکومتی صاحب نفوذ باشند به کلی باطل است. و این‌که نویسندگان این برنامه چگونه به این نتیجه رسیده‌اند هنوز هم جای سوال است.

اما اخیرا (11 مهر 1389) مطلبی در وب‌سایت خبری تابناک با عنوان "پیدا و پنهان بازی ضد شیعی "فدائیان مذهبی"" انتشار یافت که در نوع خود جالب توجه است. نویسنده‌ی این مطلب مدعی است که این بازی می‌خواهد از طریق معرفی کردن شیعیان به عنوان قاتلانی بی‌رحم به این مذهب ضربه وارد کند. بیشتر این مطلب توضیحاتی‌ است در رابطه با ویژگی‌ها و قصه‌ی بازی. اما ایرادی که از بازی گرفته شده است بدین قرار است: "اما مسأله مهمی که شاید تا به حال هیچ‌کسی متوجه آن نشده، این‌که آیا این شرکت با تمام دقتی که در مراحل ساخت یک چنین بازی نرم‌افزاری به کار می‌گیرد، ممکن است به طور اتفاقی، لوگو و آرم اساسینس را نام مقدس امیرالمومنین (ع) قرار دهد یا اینکه از این کار هدفی داشته است؟ پر واضح است که این مسأله اتفاقی نبوده."

در ادامه آمده است: "پس یقینا این مسأله سهوا رخ نداده است. خوب یا بد این مسأله را هنوز نفهمیده ایم! اما این شرکت چنان ماهرانه نام مقدس علی (ع) را در اجزاء بازی «اساسینس» جای داده که نه تنها میلیون‌ها کاربر ایرانی تا به حال متوجه این قضیه نشده‌اند، بلکه سازمان‌های مربوط به مجوز و پخش نیز متوجه این مسأله نشده‌اند!
در سال 2007 میلادی شرکت مشهور «یوبی سافت» بازی نرم افرازی جدید، زیبا و سرگرم کننده ای را به بازار جهانی عرضه کرد که مانند دیگر بازی های این شرکت دارای محیطی جذاب با گرافیک بالا بود که مورد استقبال جهانی واقع گردید. در پی این استقبال، شرکت «یوبی سافت» نسخه دو این بازی را نیز فورا آماده و به بازار جهانی عرضه کرد. نام این بازی «آساسینس کرید» است که ترجمه فارسی آن "قاتلان" یا "فدائیان مذهبی" است.

برخی این بازی را مرتبط با «حشاشین» می دانند. حشاشین از فرقه اسماعیلیه بودند که بعد از امام جعفر صادق (ع) اسماعیل فرزند دیگر ایشان را امام زمان می دانستند و او را بعنوان امام آخرشان قبول داشتند. در زمان سلسله سلجوقیان فردی بنام «حسن صباح» رهبری فرقه اسماعیلیه در ایران را بعهده گرفت. او مردی دانشمند، سیاستمداری زیرک و دانشمندی با ذکاوت بود. از زمان او به بعد پیروان اسماعیلیه در ایران با نام باطنی
شناخته شدند.

آنها بر این اعتقاد بودند که قرآن دارای چندین لایه از مفاهیم و معانی است و هرکس نمی تواند به این لایه ها پی ببرد و برای پی بردن به این لایه ها نیاز به سال ها تحصیل، کسب علم، تفکر و تدبر ویژه در قرآن دارد، از این رو آنها "باطنی" نامیده شدند. «حسن صباح» مقر حکومت خود را "الموت" انتخاب کرد. این منطقه یک منطقه کوهستانی در میان البرز مرکزی است و خود مانند یک دژ طبیعی است و در گذشته از آب و هوائی خوب و زمین های کشاورزی حاصلخیزی برخوردار بود.

«حسن صباح» و یارانش در "الموت" به ساخت داروهای مختلف می پرداختند و آنها را به دیگر نقاط ایران می فرستادند تا در اختیار مردم برای مداوا قرار گیرد. از جمله داروهائی که آنها تولید می کردند عبارت بوده اند از: انواع داروهای گیاهی نظیر گل گاوزبان، الکل، جوهر بید و غیره. در مورد جوهر بید باید گفت که این دارو از برگ های درخت بید تولید می شود و دارای خاصیت خنک کنندگی و ضد التهاب بوده و هم اکنون داروهائی نظیر آسپرین و سالسیلات نیز از همان خانواده هستند. (آسپرین: اسید استیک سالسیلیت) بدین ترتیب شغل اصلی «حسن صباح» و یارانش، تولید و صدور دارو به نقاط مختلف جهان بود. بنابراین آنها را داروساز می نامیدند و چون در گذشته داروساز را حشاش می نامیدند، از این رو باطنی ها را حشاشین نیز می خوانند.

داستان بازی
داستان بازی در سال 2012 میلادی در فضای زندان مانند یک آزمایشگاه مدرن بنام آبسترگو شروع می شود. «دزموند مایلز» شخصی است که توسط عوامل آبسترگو دزدیده شده و در این آزمایشگاه محبوس شده است. وی که یکی از نوادگان اساسینس است، توسط یک دکتر و دستیارش تحت آزمایش های ویژه قرار دارد. در وسط این آزمایشگاه دستگاه خاصی بنام آناموس وجود دارد که با استفاده از فرمول های DNA شما (دزموند مایلز) را به جنگ های صلیبی باز می گرداند و شما با دستور دکتر مجبور می شوید به گذشته برگردید.

در واقع بازی اصلی شما از اینجا (در زمان گذشته) آغاز می شود. پس از تعلیمات خاصی در ابتدای بازی (راه رفتن، دویدن، پریدن، مخفی شدن و غیره) جنگیدن و فرار کردن را بصورت مجازی فرا می گیرید و رفته رفته مهارت شما در مراحل بازی بشتر و بیشتر می شود. شروع بازی در زمان جنگ های صلیبی بین مسلمانان و مسیحیان است و کسی که هدایت بازی را برعهده دارد، یک اساسین یا در واقع قهرمان بازی است که نامش الطیار است. الطیار در طی مراحل بازی به ماموریت های خاصی بین سرزمین های ریچارد شیردل، عکا، اورشلیم و دمشق می رود تا در نه ماموریت ویژه حاکمان ظالم، افراد زورگو، فرماندهان شرور و جاسوسان را با زیرکی خاصی به قتل برساند و از مردم بی دفاع حمایت کند و در نهایت به این جنگها خاتمه دهد. او با موفقیت در هر ماموریت به سلاح های مختلف جدیدی دسترسی پیدا می کند که بر مهارتش در نبرد می افزاید و قدرت او را بیشتر می کند.

هدف آزمایشگاه آبسترگو چیست؟
عوامل این آزمایشگاه می خواهند با استفاده از دستگاه آناموس، دزموند را به گذشته اژدادی اش برگردانند تا او نیز جام مقدس را که قدرت خاصی دارد، برای آنها به زمان حال آورده و تحویلشان بدهد.

فضای بازی بسیار هوشمندانه و متنوع است به نحوی که تمام مردم شهر اعم از زن و مرد، پیر و جوان، دیوانه و مست، سرباز و قلدر، خبرچین و جیب بر همه و همه وجود شما را حس می کنند و نسبت به تمام اعمال شما عکس العمل های متفاوتی دارند. گرافیک بازی هم بسیار زیبا بوده و معماری اسلامی با ظرافت و دقت خاصی و کیفیت بالا و بسیار نزدیک به واقعیت طراحی شده است. با تمامی این احوال جای تعجبی برای تمام نکاتی که راجع به بازی «اساسین کرید» اشاره شد وجود ندارد، چرا که با پیشرفت لحظه به لحظه علوم نرم افزاری و کامپیوتری در دنیای امروز، از شرکت توانمندی چون شرکت یوبی سافت، غیر از این توقعی نیست.

اما مسئله مهمی که شاید تا بحال هیچ کسی متوجه آن نشده اینکه آیا این شرکت با تمام دقتی که در مراحل ساخت یک چنین بازی نرم افزاری به کار می گیرد، ممکن است بطور اتفاقی، لوگو و آرم اساسینس را نام مقدس امیرالمومنین (ع) قرار دهد یا اینکه از این کار هدفی داشته است؟ پر واضح است که این مسئله اتفاقی نبوده زیرا کسانی که محصولات این شرکت را دیده اند، یقینا می دانند طراحان آن حتی در کوچک ترین اجزاء تشکیل دهنده این بازی ها مانند حرکات لب، مو، مژه، صداگذاری و هزاران مسأله دیگر نهایت دقت را اعمال می کنند چه رسد به آرم و پرچم که نمادین ترین اجزاء یک بازی را تشکیل می دهند.

پس یقینا این مسئله سهوا رخ نداده است. خوب یا بد این مسأله را هنوز نفهمیده ایم! اما این شرکت چنان ماهرانه نام مقدس علی (ع) را در اجزاء بازی "اساسینس" جای داده که نه تنها میلیون ها کاربر ایرانی تا به حال متوجه این قضیه نشده اند، بلکه سازمان های مربوط به مجوز و پخش نیز متوجه این مسأله نشده اند! این شرکت که با ارائه بازی های «شاهزاده ایرانی» علاقه خود را به موضوعیت ایرانی نشان داده، بار دیگر با بازی "اساسینس کرید" اینکار را بسیار حرفه ای تر تکرار کرده است.

هنگام بازی چند پرسش در ذهن خطور می کند. چرا خیلی از اوقات الطیار ناخودآگاه روی این صندوق ها پا می گذارد؟ چرا در قلعه اساسینس این آرم مقدس را بصورت قرینه روی زمین هم می بینید؟ چرا قهرمان محبوب بازی، در مرحله آخر رهبر خود را به قتل می رساند؟ مسلما باید با دوبله و تحقیق درباره این بازی به جواب رسید.

اما اینکار بعهده وزارت ارشاد اسلامی و بنیاد ملی بازی های رایانه ای و سازمان هائی است که چنین اموری را عهده دار هستند. اما صد حیف که نه تنها متوجه نشده اند، بلکه وقتی با آنها تماس گرفته ایم و موضوع را به آنها اطلاع دادیم، خیلی بی تفاوت پاسخ دادند که: "حالا که چی؟" واقعا جای تأسف نیست که در تنها کشور شیعه جهان به همین راحتی به ترویج عقائد ضد شیعی اجازه پخش داده می شود؟



به نظر شما تصویر زیر که نماد گروه اساسین است شبیه به چیست؟

شبیه پرگار و گونیاست که یکی از نماد های اصلی فراماسونها حساب می شه

به یاد داشته باشید اینها فقط یک بازی نیستند ...

Sofia Sorto

خیلی از شخصیتها در دنیای Assassin’s Creed برپایه شخصیتهای حقیقی بناشدند،اما Sofia Sorto اولین نفری خواهد بود که از دنیایی هنری به دنیای این بازی آورده شده.پایه این شخصیت یک نقاشی از Albrecht Durer با عنوان Young Venetian Woman(زن جوان ونیزی)هست.
Sorto در این بازی معشوقه اتزیوست.Sofia همانند اتزیو مهاجری از ایتالیا در عثمانیه.از ونیز اومده تا دانش و معرفت رو به مردم قسطنطنیه اهدا کنه.با اختراع تازه چاپ،وجود کتاب از گذشته خیلی معمولتر و دردسترستره.با دانش به این موضوع،سوفیا کتابخانه ای رو در شهر بازمیکنه.تا اینکه روزی یک مشتری با نام اتزیو به کتابفروشی او میاد.مردی جذاب و زیبا با دنیایی از راز و رمز و هیجان.با گذشت زمان این دو به هم نزدیک میشن اما اتزیو قادر به بیان گذشته کثیف و رابطش با فرقه حشاشین نیست.

Prince Suleiman

خیلی از خوانندگانی که با تاریخ آشنایی دارند اسمش رو به خاطر میارن:سلیمان معظم یکی از شناخته شده ترین حاکمان در تاریخ،که به خاطر حکومت بیش از 4 دهه در اوج قدرت عثمانی در تاریخ تحسین شده.
در Revelations او رو به عنوان جوانی 17 ساله و 9 سال قبل از برتخت نشستن ملاقات خواهیم کرد.سلیمان در ابتدای بازی در شرایط سیاسی پیچیده ای قرارداره.جنگی بر سر جانشینی امپراتور در خانواده شکل گرفته.پدربزرگش،سلطان وقت،احمد بزرگترین پسرش رو به عنوان جانشین در نظر میگیره پدر سلیمان ،برادر کوچکتر،فکر دیگه ای داره و مناقشه ای نظامی در میگیره.با شروع بازی این شرایط هنوز بر قراره و به سرانجام نرسیده.
هنگامی که سلیمان درگیر این شرایط بغرنج هست،اتزیو رو ملاقات میکنه-غریبه ای خارجی با توانایی بالای رهبری،و فلسفه و روشی جذاب.سلیمان چیزهای زیادی برای یادگیری از این مرد داره.

Yusuf Tazim

وقتی که اتزیو به درجه استاد بزرگ در فرقه رسیده،همکارانی رو هم در نقاط مختلف دنیا داره.یکی از این اساتید Yusuf Tazim استاد assassin ساکن قسطنطنیست.
در حالی که اتزیو درجه بالاتری از یوسف در فرقه داره این دو با هم رقابتی دوستانه و در عین حال همکاری نزدیکی دارند.درحالی که اتزیو دانش زیادی رو به حشاشین قسطنطنیه منتقل میکنه،این یوسفه که اسلحه ای جدید hook blade(قلاب شمشیر؟)رو به اتزیو معرفی میکنه که شیوه جنگیدن و حرکت و رابطه با محیطش رو تغییر میده.


آخرین خاطرات یک “آدم کش” نگاهی بر بازی Assassin Creed Revolution

---

بازی Assassin Creed جزو آن دسته بازی هاست که داستان و شیوه ی گیم پلی اش توانست آن را به یک عنوان خوش ساخت و محبوب در بین سایر رقیبانش تبدیل کند. خط مشی که همواره سری بازی های AC دنبال می کند، تم و حال و هوای تاریخی است که داستان و شخصیت های این بازی را می سازد. در شماره های متعدد از این بازی، بازیکن وارد محدوده ای از تاریخ می شود و با شخصیت هایی برخورد می کند که حضور واقعی داشته و تاثیرات زیادی بر روی نسل های مختلف انسان ها گذاشته اند.

سری Assassin Creed پس از شماره ی دوم آن دست خوش تغییراتی شد که این بازی را به یک انقلاب در سبک خودش تبدیل کرد. گسترش عناصر، امکانات و محدوده ی فعالیت هایی که شخصیت اصلی بازی می تواند انجام دهد، گوشه ای از این انقلاب است.

Assassin Creed Revelations آخرین شماره از سری AC است که Ezio به عنوان شخصیتی اصلی و واحد در آن ایفای نقش می کند و در این نسخه است که مکان های خالی از شماره های پیشین، پر و تکمیل می شوند.



AC Revelations، از دو حیث قابل بررسی است :

اول داستان و دوم گیم پلی :

از نظر داستانی، بازی پر بار نیست ولی ماموریت های اصلی و فرعی که شما با آنها دست و پنجه نرم می کنید، می توانند روند مثبتی را در این زمینه ایجاد کنند.Ezio به دنبال اسرار بنیان گذار شیوه ی مدرن آدم کشی، یعنی Altair ماجراجویی اش را آغاز می کند و این بار از اروپا و مهد تمدن رنسانس به آسیا می رود. بخش اعظمی از بازی در شهر استانبول و در کشور ترکیه اتفاق می افتد. جایی که از آن به قسطنطنیه نام برده می شود. او ماموریت دارد با پیدا کردن ۵ کلید اصلی که در را به سوی حقیقت ها و کتاب خانه ی مخفی Altair باز می کنند، از اسراری بزرگ نسل های گذشته ی آدم کش ها پرده بردارد. در شروع شما وارد منطقه ای می شوید که قرن ها پیش Altair در آنجا ساکن بود و کتاب خانه ی مخفی که صحبت از آن به میان آمد در این نقظه واقع شده است. مرحله ی اولیه با محیطی سرد و آسمانی برفی بازیکن را میخکوب می کند و باعث می شود بازیکن خیال کند با یک انقلاب در سری بازی های AC مواجه است.

این ۵ کلید اصلی در منطقه ی آسیایی قسطنطنیه واقع شده اند. هر کلید همانند یک حافظه عمل می کند که یک سری اطلاعات و خاطره ها از گذشته ی Altair روی آن ذخیره شده است. بازیکن پس از پیدا کردن هر کلید، به این خاطرات می رود و کنترل Altair شخصیتی که با سری Assassin Creed معرفی شد و سری AC را متفاوت تر از هر بازی دیگری کرد، به دست می گیرد.

داستان Altair که در این ۵ کلید به صورت سریالی دخیره شده، شامل مراحلی پس از پایان شماره اول از بازی Assassin Creed می شوند. اگر چه این مراحل محدود هستند ولی بازی را از یکواختی بیرون آورده و بازیکن را به یکی از دوران های حساس در زمان “آدم کش ها” می برد.



حال نوبت به توصیفی کوتاه از نقشه ی اصلی بازی می رسد :

شهر قسطنطنیه، مکانی بسیار زیبا با آسمانی سرخ رنگ است که آدم های آرام و ساکتی دارد و بیشتر افراد از قشر انسان های ساده زیست هستند. در این شهر مناره های مساجد جایگزین کلیساها شدند و این بار شاهد طراحی فوق العاده ای از مکان های مقدس مانند مسجد ها هستیم. بسیار جالب است، صدای اذان در جای جای شهر به گوش می رسد و این بار خبری از معبد داران و کلیساهای مسیحی نیست. موتور گرافیکی بازی نمونه ی بهبود یافته ی شماره های پیشین است. در AC Revelations طراحی همه ی عناصر چه از لباس ها، ریز کاری های محیطی و به تصویر کشیدن یک نمای کلی از شهر، به اوج رسیده است و یکی از نقاط قوتی که همواره در این شماره و شماره های پیشین وجود داشت، طراحی وسیع و دقیق اجزاست.



زبان رایج، ترکی است و از بین دیالوگ ها و مکالمه هایی که در طول بازی جریان دارند، می توان برخی واژها که از زبان ترکی وارد زبان پارسی شدند را شنید. بازسازی تمام عناصر نقص ندارد. در واقع سازنده گان توانستند به بهترین نحو ویژه گی قرن ۱۶ را در شهری مانند استانبول به تصویر بکشند و حال و هوای بازی را متناسب با آن زمان طراحی کنند. دورانی که صفویه در ایران به قدرت رسید و آثار تغییراتی که در دوره ی صفویه اعمال شد، به ترکیه هم سرایت کرده است.



بیش از ۷۰ درصد عناصر در بازی همانند نسخه ی قبلی یعنی AC :Brotherhood هستند. این نسخه پر است از ماموریت های جنبی و برخی اوقات تکراری و خسته کننده. یکی از ضعف های این نسخه، دور شدن بازی از موضوع اصلی و هدفی است که برای بازی تعریف شده ” ماموریت های کشتن شخصیت ها و هدف های منفی و بد “

در این نسخه هدف هایی که باید کشته شوند، کمتر از نسخه های قبل هستند و وقت شما بیشتر صرف ماموریت های جانبی و بیشتر ماجراجویانه می شود.

شما می توانید منبع درآمدی داشته باشید و با خرید مغازه ها و مکان های تاریخی، در ۲۰ دقیقه سود حاصل را از بانک در یافت کنید. با پول حاصل می توانید سلاح های خود را به روز و سلاح های جدیدتری را جایگزین کتید. هم چنین می توانید با خرید لباس جدید، کتاب و ابزار مورد نیاز برای مبارزه همانند چاقوها و مهمات برای تفنگ خود، ماموریت ها و مبارزه ها را با آسوده گی بیشتری انجام دهید.

قابلیت جدیدی که در این شماره اضافه شده، امکان ساخت بمب هایی با کارایی های متفاوت است. برای ساخت بمب به آیتم های مخصوص نیاز دارید و برای پیدا کردن این آیتم ها، اجساد دشمنان و فروشنده گان لوازم(ساخت بمب) بهترین گزینه ها هستند. موادی که در ساخت یمب ها مورد استفاده قرار می گیرند، کارایی هر بمب را مجزا می کنند. برخی بمب ها برای کشتن، برخی دیگر برای انحراف کردن دشمنان و برخی دیگر نیز در هنگام فرار مورد استفاده قرار می گیرند.



در مورد سلاح های بازی نیز، بیشتر سلاح های سنگین، سبک و چاقو های کوچکی که در شماره های قبل بودند، در این نسخه نیز دیده می شوند و اضافه شدن سلاح های پارسی نیز به لیست سلاح های این بازی از عناصر جدید در این زمینه هستند. به طور مثال یکی از سلاح های خوب در بازی، همان شمشیری است که در بازی “شاهزاده ی پارسی” وجود داشت. با وجود این عناصر، یکی دیگر از ابزارهای جدید در این نسخه که بسیار کارآمد و مصارف جالبی دارد. قلابی است که به تیغه ی آدم کشی شما ضمیمه شده و بیشتر برای بالا رفتن از ساختمان ها و حرکات آکروبات مورد استفاده قرار می گیرد. یکی دیگر از عناصر شرطی در کمک به مبارزه ها، آدم کش هایی هستند که توسط شما آموزش داده می شوند و همانند نسخه ی Brotherhood، فرستادن این افراد به نقاط مختلف دنیا برای انجام ماموریت های مختلف، بر تجربه ی این افراد می افزاید. زمانی که در یک مبارزه هستید، می توانید از این افراد کمک بگیرید ولی این گزینه محدودیت هایی دارد و همیشگی نیست.



از دیگر بخش های جدید بازی، دفاع در برابر حملات مکرر دشمنان برای تصاحب بخشی از قلمرو آدم کش هاست. شما می توانید محدوده ی خود را گسترش داده و نقاط مختلفی از شهر را به یک مکان مخفی برای تجمع “آدمکش ها” تبدیل کنید، اما این امر تا ابد ادامه ندارد و قلمرو شما توسط دشمنان و معبد داران مورد حمله قرار می گیرد. این جاست که شما به عنوان یک رهبر وارد عمل می شوید و همانند بازی های استراتژی و بازی هایی در سبک Tower-Defence، از قلمرو خود دفاع می کنید.



نتیجه گیری :

این نسخه هم همانند نسخه ی قبلی حرف زیادی برای گفتن نداشت ولی برخی عناصر جدید در روند بازی و داستان آن، این عنوان را به یک عنوان تقریبا موفق تبدیل کرد. اما اگر سازنده گان به فکر ایده های بهتر و جذاب تر در این سری نباشند، ممکن است با یک سیر نزولی مواجه شوند.